Państwo i Społeczeństwo
2025 (XXV) nr 2
e-ISSN 2451-0858
ISSN 1643-8299
DOI: 10.48269/2451-0858-pis-2025-2-005
OCENA AKTYWNOŚCI KRESY BIAŁEJ MIĘŚNIA PROSTEGO BRZUCHA W RÓŻNYCH POZYCJACH CIAŁA U KOBIET W PÓŹNYM OKRESIE POPORODOWYM Z WYKORZYSTANIEM OBRAZOWANIA ULTRASONOGRAFICZNEGO
Beata Czechowska
ORCID: 0000-0002-4871-1640
Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Wydział Nauk o Zdrowiu, Zakład Metodyki Nauczania Ruchu
Marta Karbowiak
ORCID: 0000-0002-1329-6539
Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Wydział Nauk o Zdrowiu, Zakład Metodyki Nauczania Ruchu
Katarzyna Monika Glibov
ORCID: 0000-0003-4504-1511
Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Wydział Nauk o Zdrowiu, Klinika Chorób Wewnętrznych, Rehabilitacji i Medycyny Fizykalnej
Streszczenie
Wprowadzenie: Zwiększenie szerokości kresy białej z oddzieleniem brzuśców mięśni prostych brzucha powyżej normalnej odległości definiowane jest jako diastaza/ rozstęp mięśni prostych brzucha (RMPB). Dysfunkcja występuje u obu płci w różnym wieku, jednak najczęściej opisywana jest w literaturze jako zdarzenie poporodowe. Według statystyk nawet 60% kobiet po porodzie wymaga z tego powodu fizjoterapii. Celem pracy było porównanie szerokości i grubości kresy białej mięśnia prostego brzucha w różnych pozycjach ciała u kobiet w późnym okresie poporodowym i nieródek z wykorzystaniem rehabilitacyjnego obrazowania ultrasonograficznego.
Materiał i metody: Do udziału w badaniu zaproszono 40 kobiet w wieku 20–50 lat. Podzielono je na dwie grupy: grupę kobiet minimum rok po porodzie i grupę kontrolną, w której znalazły się nieródki. Badanie składało się z czterech elementów: wywiadu, oceny postawy ciała, badania manualnego kresy białej oraz badania ultrasonograficznego kresy w różnych pozycjach ciała.
Wyniki: Z przeprowadzonego badania wynika, że wyższe wartości średnie szerokości kresy białej obserwowano w grupie kobiet po porodzie. Pomiary w spoczynku były wyższe niż podczas aktywności, a zmiana ułożenia ciała na pozycję stojącą wykazała wzrost szerokości kresy białej nad pępkiem. We wszystkich pomiarach szerokości kresy białej w grupach kobiet w późnym okresie poporodowym i nierodzących wykazano istotność statystyczną p < 0,05.
Wnioski: Szerokość kresy białej badana za pomocą rehabilitacyjnego obrazowania ultrasonograficznego (RUSI) jest istotnie większa powyżej pępka niż poniżej pępka zarówno u kobiet po porodzie, jak i nieródek we wszystkich badanych pozycjach ciała, co może predysponować do częstszego występowania przepuklin w tej lokalizacji. Zaleca się badanie pacjentek szczególnie narażonych na upośledzenie funkcji kresy białej w pozycji leżącej i stojącej.
Słowa kluczowe: rozejście kresy białej, rehabilitacyjne obrazowanie ultrasonograficzne, kobiety po porodzie
ASSESSMENT OF THE ACTIVITY OF THE LINEA ALBA OF THE RECTUS ABDOMINIS MUSCLE IN DIFFERENT BODY POSITIONS IN WOMEN IN THE LATE POSTPARTUM PERIOD USING ULTRASOUND IMAGING
Abstract
Introduction: Increased width of the rectus abdominis muscle (RMPB) with separation of the rectus abdominis muscles above the normal distance is defined as diastasis/diastasis recti (RMPB). This dysfunction affects both sexes of various ages, but its postpartum variant is most often described in the literature. Statistics indicate that up to 60% of women require physiotherapy after delivery. The aim of this study was to provide information on the width and thickness of the rectus abdominis muscle (LMB) and the simple application of various body positions in women in the late postpartum period and nulliparous women using rehabilitation ultrasound imaging.
Material and methods: Forty women aged 20 to 50 were invited to participate in the study. They were divided into two groups: a group of women at least one year postpartum and a control group of nulliparous women. The study consisted of four components: an interview, a postural assessment, a manual examination of the linea alba, and an ultrasound examination of the linea alba in various body positions.
Results: The study showed that higher mean values of the linea alba width were observed in the postpartum group. Measurements at rest were higher than during activity, and the change in body position to a standing position revealed an increase in the linea alba width above the umbilicus. All measurements of the linea alba width in the late postpartum and nulliparous groups demonstrated statistical significance at p < 0.05.
Conclusions: The width of the linea alba, as assessed by rehabilitative ultrasound imaging (RUSI), is significantly greater above the umbilicus than below it in both postpartum and nulliparous women in all body positions examined, which may predispose to a higher incidence of hernias in this location. It is recommended that patients at particular risk of impaired linea alba function in the supine and standing positions should be examined.
Key words: diastasis recti abdominis, postpartum women, rehabilitative ultrasound imaging